Chinese thee, soorten en herkomst
Dit artikel vertelt je over de oorsprong van Chinese thee en de verschillende soorten die er zijn.
De Chinezen zijn ongetwijfeld de meest deskundige mensen als het om thee gaat. Het belang van thee in de Chinese cultuur kan moeilijk worden overschat. In de oudheid werd het gebruikt als betaalmiddel.
De oorsprong van Chinese thee
Hoewel de eerste vermeldingen van thee al 5000 jaar oud zijn, is het niet duidelijk wanneer het een populair drankje werd. brouwen om een drankje te makenis nog steeds onbekend. Oud Chinese folklore Het verwijst naar een bepaalde datum waarop het gebeurde, en vervolgens naar een andere.
Maar het begon allemaal, zo wordt gezegd, toen bloemen van de theeplant in de kop kokend water van keizer Shen Hong vielen. Het resultaat van het weken van de bloemen in de kop beviel de keizer zo goed dat zowel de bloemen als de bladeren van de theeplant later speciaal voor dit doel werden gebruikt om thee van te zetten.
Het klopt dat thee aanvankelijk uitsluitend als geneesmiddel werd gebruikt. Men merkte op dat het effectief was bij het verlichten van spijsverteringsproblemen. Daarom drinken de meeste Chinezen het het liefst direct na de maaltijd.
De kunst van het Chinese theedrinken begon zich te ontwikkelen in de 8e eeuw, na de publicatie van Lu Yu's "Klassieke kunst van het theedrinken". Lu Yu, een dichter en voormalig boeddhistisch priester, gaf in zijn werk specifieke instructies over hoe water voor thee te koken, hoe thee te zetten en serveer dit drankje.
Zo moest het water bijvoorbeeld op een zeer laag vuur sudderen en moesten de theebladeren in porseleinen mokken worden gedaan. De ideale plek om thee te drinken was een paviljoen naast een vijver met drijvende lelies, in het gezelschap van een aantrekkelijke vrouw. Overigens wordt een groot deel van Lu Yu's boek nog steeds gebruikt, niet alleen in Chinese theeceremonies, maar ook in de theebereiding over de hele wereld.
Na de publicatie van Yu's boek verspreidde de populariteit van thee zich over heel China. Thee werd niet alleen een veelvoorkomende drank, maar ook het onderwerp van legendes en gedichten. Keizers gaven het als geschenk aan hun meest vooraanstaande onderdanen. Iets later werden theehuizen ook opgenomen in de landschapsarchitectuur.
Soorten Chinese thee
Veel mensen zullen verbaasd zijn te horen dat alle soorten thee van dezelfde plant afkomstig zijn. Ondanks de honderden variëteiten worden er slechts vier hoofdgroepen onderscheiden:
- Witte theeDe bladeren worden geoogst voordat de knoppen van de theeplant volledig open zijn.
- Groene theeHet ondergaat geen fermentatie tijdens de bereiding, waardoor het zijn natuurlijke groene kleur behoudt.
- Gele theeGemaakt van onrijpe theeknoppen, wordt het beschouwd als een licht gefermenteerde thee.
– Zwarte thee. De bladeren worden tijdens de verwerking gefermenteerd, waardoor ze een donkerdere kleur krijgen.
- OolongDeze thee is gedeeltelijk gefermenteerd, vandaar de groenachtig-zwarte kleur.
- Pu-erh theeDeze gefermenteerde thee kan op de eenvoudigste manier worden gezet in een theepot (gaiwan).
Er bestaat nog een ander soort thee: gearomatiseerde thee. Naast groene en oolongtheebladeren bevat deze ook bloemen en knoppen van andere planten. De bekendste hiervan is jasmijngroene thee.
Hoewel de meesten van ons geen vijvers met waterlelies of theehuizen hebben, kunnen we allemaal genieten van een kopje thee, zittend in de keuken of op een bankje in de tuin.
Met een beetje oefening kan iedereen dit smakelijke en gezonde drankje maken.
De oorsprong van Chinese thee
Hoewel de eerste vermeldingen van thee al 5000 jaar oud zijn, is het niet duidelijk wanneer het een populair drankje werd. brouwen om een drankje te makenis nog steeds onbekend. Oud Chinese folklore Het verwijst naar een bepaalde datum waarop het gebeurde, en vervolgens naar een andere.
Maar het begon allemaal, zo wordt gezegd, toen bloemen van de theeplant in de kop kokend water van keizer Shen Hong vielen. Het resultaat van het weken van de bloemen in de kop beviel de keizer zo goed dat zowel de bloemen als de bladeren van de theeplant later speciaal voor dit doel werden gebruikt om thee van te zetten.
Het klopt dat thee aanvankelijk uitsluitend als geneesmiddel werd gebruikt. Men merkte op dat het effectief was bij het verlichten van spijsverteringsproblemen. Daarom drinken de meeste Chinezen het het liefst direct na de maaltijd.
De kunst van het Chinese theedrinken begon zich te ontwikkelen in de 8e eeuw, na de publicatie van Lu Yu's "Klassieke kunst van het theedrinken". Lu Yu, een dichter en voormalig boeddhistisch priester, gaf in zijn werk specifieke instructies over hoe water voor thee te koken, hoe thee te zetten en serveer dit drankje.
Zo moest het water bijvoorbeeld op een zeer laag vuur sudderen en moesten de theebladeren in porseleinen mokken worden gedaan. De ideale plek om thee te drinken was een paviljoen naast een vijver met drijvende lelies, in het gezelschap van een aantrekkelijke vrouw. Overigens wordt een groot deel van Lu Yu's boek nog steeds gebruikt, niet alleen in Chinese theeceremonies, maar ook in de theebereiding over de hele wereld.
Na de publicatie van Yu's boek verspreidde de populariteit van thee zich over heel China. Thee werd niet alleen een veelvoorkomende drank, maar ook het onderwerp van legendes en gedichten. Keizers gaven het als geschenk aan hun meest vooraanstaande onderdanen. Iets later werden theehuizen ook opgenomen in de landschapsarchitectuur.
Soorten Chinese thee
Veel mensen zullen verbaasd zijn te horen dat alle soorten thee van dezelfde plant afkomstig zijn. Ondanks de honderden variëteiten worden er slechts vier hoofdgroepen onderscheiden:
- Witte theeDe bladeren worden geoogst voordat de knoppen van de theeplant volledig open zijn.
- Groene theeHet ondergaat geen fermentatie tijdens de bereiding, waardoor het zijn natuurlijke groene kleur behoudt.
- Gele theeGemaakt van onrijpe theeknoppen, wordt het beschouwd als een licht gefermenteerde thee.
– Zwarte thee. De bladeren worden tijdens de verwerking gefermenteerd, waardoor ze een donkerdere kleur krijgen.
- OolongDeze thee is gedeeltelijk gefermenteerd, vandaar de groenachtig-zwarte kleur.
- Pu-erh theeDeze gefermenteerde thee kan op de eenvoudigste manier worden gezet in een theepot (gaiwan).
Er bestaat nog een ander soort thee: gearomatiseerde thee. Naast groene en oolongtheebladeren bevat deze ook bloemen en knoppen van andere planten. De bekendste hiervan is jasmijngroene thee.
Hoewel de meesten van ons geen vijvers met waterlelies of theehuizen hebben, kunnen we allemaal genieten van een kopje thee, zittend in de keuken of op een bankje in de tuin.
Met een beetje oefening kan iedereen dit smakelijke en gezonde drankje maken.
Auteur van het artikel: Natalia Semenova "TopCook"
Stemmen: 1
Categorieën:
Gerelateerde artikelen
