Absint: mythen en realiteit

Wat is absint?

Absint is een sterke likeur met 85% ethanol, waaraan verschillende kruiden zijn toegevoegd, waarvan alsem en Romeinse alsem de meest voorkomende zijn. Het chlorofyl in de kruiden geeft de drank zijn groene kleur, terwijl de alsem een bittere smaak geeft. Om de bitterheid te neutraliseren, wordt absint meestal verdund met water en suiker, waardoor het een troebele witte kleur krijgt.

De oorsprong en verhalen van absint

Over de oorsprong van absint wordt nog steeds gediscuteerd. Hoewel het drankje het populairst was aan het einde van de 19e eeuw, werd het veel eerder uitgevonden. Er zijn aanwijzingen dat het al in de jaren 1750 bestond. De belangrijkste ingrediënten van absint – alsem en ethanol – waren echter al duizenden jaren daarvoor bekend. Misschien werd de drank lang geleden uitgevonden, vervolgens vergeten, daarna herontdekt, enzovoort.

Het woord "absint" is van Franse oorsprong. Aan het einde van de 19e eeuw was de drank bijzonder populair. Hij werd in cafés geserveerd voor slechts 3 tot 10 cent, afhankelijk van de portemonnee van de klanten. Goedkope etablissementen verkochten natuurlijk ook namaakproducten, die groen gekleurd werden met koper en andere ingrediënten.

Ook vandaag de dag is de drank nog steeds populair onder schrijvers en kunstenaars. Dit komt doordat het een zekere mentale verwarring teweegbrengt, evenals effecten zoals euforie, hallucinaties en pijnverlichting. Kunstenaars en schrijvers missen vaak de verbeeldingskracht om nieuwe beelden te creëren, en dat is precies wat absint kan bieden.

Ingrediënten en hun effecten

Absint bestaat voornamelijk uit een chemische stof genaamd ethanol. Het kan tussen de 60 en 85% van de drank uitmaken. Het is de stof die het euforische gevoel veroorzaakt en een sterk pijnstillend effect heeft. Het kan ook enkele psychische bijwerkingen veroorzaken.

Bij de productie van absint worden doorgaans twee soorten alsem gebruikt. Absint werd oorspronkelijk door oude genezers gebruikt als middel tegen parasieten, om wormen en andere parasieten te verdrijven. En het was inderdaad behoorlijk effectief. De wortels bevatten giftige stoffen die de activiteit van parasieten onderdrukken. Overmatig gebruik van alsem kan echter ook vergiftiging veroorzaken. Dit is echter nog niet definitief bewezen. Men vermoedt dat mensen die te veel absint drinken absintisme kunnen ontwikkelen – een aandoening die gekenmerkt wordt door epileptische aanvallen, delirium, hallucinaties en algemene verwardheid. Het is bekend dat thujon, een stof die ooit werd gebruikt om muizen te vergiftigen, zich in het lichaam kan ophopen en soortgelijke symptomen kan veroorzaken. Deze stof komt voor in alsem. De kwalen van Van Gogh en andere kunstenaars werden waarschijnlijk eerder veroorzaakt door overmatig absintgebruik en de bijbehorende bijwerkingen dan door een psychische aandoening.

Naast alsem bevat absint ook kalmoes en nootmuskaat. Deze twee ingrediënten kunnen, bij consumptie in grote hoeveelheden, eveneens hallucinaties veroorzaken.

Absint en de wet

Absint werd in 1912 in de Verenigde Staten verboden, en iets later ook in Europa. In Frankrijk en Spanje werd de verkoop echter later weer toegestaan. De legaliteit van de verkoop en consumptie ervan is nog steeds onderwerp van discussie. Sommigen beweren dat absint door de verschillende verboden nu in een lagere concentratie wordt geproduceerd dan vroeger, waardoor het volkomen veilig is voor de psyche. Er is nog geen onderzoek gedaan naar de bestanddelen en hun effecten op het menselijk lichaam, waardoor het moeilijk is om definitieve uitspraken te doen.

Kortom,

Door de onbekende aard van de productieprocessen is het onmogelijk te zeggen hoe sterk de psychologische effecten van absint waren toen het nog echt bestond. Het is onbekend wat de vele extreme reacties na het drinken ervan veroorzaakte – mogelijk was het een reactie op stoffen zoals kopersulfaat, kurkuma en groene aniline, die werden gebruikt om de drank zijn karakteristieke groene kleur te geven. Deze vraag vereist nog verder onderzoek.